भारत आणि श्रीलंका यांच्यातील 3 वनडे मालिकेतील पहिला सामना कोलंबो येथे खेळला गेला, जो अनिर्णित राहिला. या सामन्यात दोन्ही संघांमध्ये रोमांचक स्पर्धा पाहायला मिळाली. संपूर्ण सामन्यादरम्यान अनेकवेळा खेळ एका संघाच्या बाजूने जात असल्याचे दिसून आले, परंतु शेवटी एकही संघ जिंकू शकला नाही. या सामन्याच्या शेवटच्या टप्प्यात भारतीय संघ विजयाच्या अगदी जवळ पोहोचला होता, परिस्थिती अशी होती की टीम इंडियाला सामना जिंकण्यासाठी 15 चेंडूत फक्त 1 धावा करायच्या होत्या, पण त्यानंतर काय झाले, हे कोणत्याही भारतीय क्रिकेट चाहत्याने विचार केला नसेल.

नाणेफेक जिंकून प्रथम फलंदाजी करण्याचा निर्णय घेतल्यानंतर श्रीलंकेने 50 षटकांत 8 गडी गमावून 230 धावा केल्या. याला प्रत्युत्तरात टीम इंडिया 47.5 षटकांत 230 धावांवर गारद झाली. त्यामुळे सामना कोणत्याही निकालाशिवाय संपला. भारतीय डावातील 48 वे षटक होते, पण ते सामना जिंकू शकले नाही. सामन्याच्या शेवटच्या 18 चेंडूत भारताला विजयासाठी फक्त 5 धावांची गरज होती आणि त्यांच्या हातात 2 विकेट शिल्लक होत्या. शिवम दुबेने 48व्या षटकात तिसऱ्या चेंडूवर चौकार मारला होता आणि त्यामुळे टीम इंडियाचा विजय निश्चित मानला जात होता.

यानंतर श्रीलंकेचा कर्णधार चारिथ असलंकाने जादुई गोलंदाजी करत सलग 2 चेंडूत 2 बळी घेत सामना अनिर्णित केला. शेवटची विकेट म्हणून अर्शदीप सिंग बाद झाला. त्यामुळे त्याला पराभवाचे सर्वात मोठे कारण मानले जात आहे. पण या सामन्यात भारताकडून सर्वात मोठी चूक झाली, ती अर्शदीप सिंगचा शॉट नव्हे, तर शिवम दुबेची विकेट. वास्तविक, शिवम दुबेने 48व्या षटकातील चौथ्या चेंडूवर घाई केली आणि त्याची विकेट गमावली. शिवम दुबेने त्यावेळी क्रीजवर वेळ घालवला होता आणि 24 चेंडूत 25 धावांवर तो खेळत होता. अशा स्थितीत तो क्रीजवरचा शेवटचा योग्य फलंदाज होता, पण शेवटच्या क्षणी त्याने त्याची विकेट गमावली.

लक्ष्याचा पाठलाग करता आला असता, असे कर्णधार रोहितने सामन्यानंतर सांगितले. मात्र यासाठी तुम्हाला चांगली फलंदाजी करावी लागेल. आम्ही तुकड्यांमध्ये चांगली फलंदाजी केली, पण लय राखता आली नाही. आम्ही चांगली सुरुवात केली. फिरकी आल्यावर खेळ बदलेल हे आम्हाला माहीत होते. आम्ही काही विकेट गमावल्या आणि मागे पडलो. 15 चेंडूत एकही धाव काढता न आल्याने निराश झालो, आता मी जास्त काही बोलणार नाही.