भूत आणि तंत्रिकांसोबत फिरायचा हा मुघल राजपुत्र… जाणून घ्या तो कशी करायचा त्याच्या शत्रूंवर काळी जादू

कंधार किल्ला काबीज करण्यासाठी दारा शिकोहला प्रथम निवडण्यात आले. पण शाहजहानला दाराविषयी विशेष जिव्हाळा होता आणि दारा ते युद्ध लढण्यास योग्य नाही, हे त्याला माहीत होते. त्यामुळे शाहजहानने युद्ध न करता त्याला परत बोलावून औरंगजेबाला कंधारला पाठवले. पण 1652 मध्ये औरंगजेबाच्या पराभवानंतर दाराने पुन्हा कंधारला जाण्याचा निर्णय घेतला.

दारा शिकोह हा मुमताज महल आणि सम्राट शाहजहानचा मोठा मुलगा आणि औरंगजेबाचा मोठा भाऊ होता. औरंगजेबाप्रमाणे दारा युद्धात तितका कुशल नव्हता. कंधारला जाण्यापूर्वी तो लाहोरच्या दौऱ्यावर गेला होता. तिथे त्याने काळ्या जादू करणाऱ्या लोकांना सैन्यात भरती केले. यापैकी एक होता इंद्रगिरी. कालिका रंजन कानूनगो यांच्या ‘दारा शिकोह’ या पुस्तकानुसार, इंद्रगिरी हा तांत्रिक संन्यासी होता. आपल्या चमत्काराने कंधारच्या लढाईत दाराला विजय मिळवून देईन, अशी ग्वाही त्याने दिली. तो म्हणाला की तो 40 भूतांचा स्वामी आहे, जे त्याच्या आदेशानुसार काम करतात. अशा प्रकारे, युद्धाच्या वेळी, तो त्याच्या गुलाम आत्म्याने किल्ल्याच्या भिंती कोसळून टाकेल.

इराणी राजपुत्राचा तो खास मित्र असल्याचे सांगून जादूगार इंद्रगिरीने कंधार किल्ल्यात प्रवेश करण्याची परवानगी मागितली. सैनिकांनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला आणि त्याला आपल्या सरदाराकडे नेले. इंद्रगिरी याचे तेथे जोरदार स्वागत करण्यात आले. त्याला अन्न आणि दारू दोन्ही देण्यात आले. पण जेव्हा इराणच्या सेनापतीला त्याच्यावर संशय आला, तेव्हा जादूगाराला मारहाण करून सत्य उघड करायला लावले.

इंद्रगिरीचे म्हणणे ऐकून इराणी सेनापतीने त्याला अशी जादू करायला सांगितली की मुघल सैन्याला माघार घ्यावी लागेल. पण तांत्रिक तसे करण्यात अपयशी ठरले. यानंतर कमांडरचा राग गगनाला भिडला. त्याने इंद्रगिरीला जागरुड शाही टेकडीवरून खाली फेकले.

इंद्रगिरीनंतर दुसरा जादूगार दारा शिकोहकडे पोहोचला. त्याने दावा केला की आपल्या मंत्राने तो कंधार किल्ल्यातील तोफांना काही काळ थांबवेल, त्यानंतर कंधार जिंकणे सोपे होईल. त्याच्या बोलण्याने राजपुत्राला वेठीस धरले गेले. जादूगाराच्या मागणीनुसार दाराने त्याला मोफत जेवण, दोन नाचणाऱ्या मुली, एक म्हैस आणि पाच कोंबड्या दिल्या.

यानंतर एक योगी आपल्या 40 शिष्यांसह आला. त्याने आश्वासन दिले की ते दाराची विशेष पूजा करतील, ज्यामुळे शत्रू 20 दिवसांच्या आत शरण जातील. त्या बदल्यात दाराने त्याला एक शांत जागा आणि रोजचा भत्ता दिला. एका व्यक्तीने येऊन दारासाठी अशी वस्तू बनवायला सांगितली जी 2-3 लोकांना घेऊन हवेत उडू शकेल. राजकुमारानेही त्याला मोठी रक्कम दिली आणि कामावर लावले.

ज्या जादूगाराने किल्ल्यावरील तोफांना रोखण्याचे आश्वासन दिले होते, तो लढाईच्या वेळी बहाणा करू लागला. जादूगाराने सांगितले की 3 आत्मे गडाचे रक्षण करतात. त्यापैकी दोन त्याच्या ताब्यात आहेत, मात्र एकाशी लढा सुरूच आहे. काही दिवसांनी तो म्हणाला की जर त्याने त्या दोन आत्म्यांना सोडले नाही, तर तिसरा जीव त्याचा जीव घेईल. शेवटी जादूगाराने हात वर केले.

दाराकडे 70 हजार लोकांची फौज होती, ज्यात 110 मुस्लिम आणि 58 राजपूत सेनापती होते. पण दारा आपल्या सेनापतींचा सल्ला घेण्याऐवजी तांत्रिकांचा सल्ला घेऊन हल्ल्याचा दिवस ठरवत असे. परिणामी, अनेक दिवस वेढा घातल्यानंतरही दाराला अपयशाचा सामना करावा लागला आणि त्याला रिकाम्या हाताने दिल्लीला परतावे लागले.